Wie was Mister B.?

Meesterchoreograaf van de 20ste eeuw

Ballet Imperial

Wil jij zijn stukken zien? Haal dan kaarten voor Balanchine III.

Hij heet eigenlijk Georgi Balanchivadze en wordt geboren in Rusland. Als hij 13 jaar oud is, wordt daar het oude regime van de tsaren (keizers) omvergeworpen. Daarop volgt een burgeroorlog die in 1923 door de communisten gewonnen wordt. Als het gezelschap waarin hij danst in 1924 een tournee door Europa maakt, vraagt hij asiel aan. Vanaf dan gaat hij door het leven als George Balanchine en is hij verbonden aan Les Ballets Russes in Parijs, een gezelschap met meer gevluchte Russische kunstenaars. Daar werkt hij samen met componisten en beeldend kunstenaars aan voorstellingen die wat dans, muziek en vormgeving betreft veel moderner zijn dan de sprookjesballetten als Het Zwanenmeer en Doornroosje waar hij in zijn geboorteland aan meedeed.

Symphony in three movements

Tien jaar later verhuist Balanchine naar New York, waar hij een eigen dansopleiding en een eigen gezelschap leidt: het New York City ballet. Hij geniet van de glamour & glitter van Broadway en krijgt inspiratie van de Big Apple waar de hele dag heel veel mensen op hoog tempo doorheen bewegen. Zijn stijl noemen we neo-klassiek: sneller, atletischer en swingender dan het ballet uit de tijd daarvoor. Abstracter ook, want verhalen vertellen doet Balanchine niet meer: in zijn balletten draait het vooral om de relatie tussen de dans en de muziek. In de danspassen combineert hij drie dingen: de spitzentechniek van de negentiende-eeuwse Russische klassieke dans, de atletische manier van bewegen uit de twintigste-eeuwse Amerikaanse moderne dans en de up-tempo energie van de jazz-/show-/tapdans uit de Broadway-musicals. Altijd in de hoofdrol: ballerina’s met lange benen, een perfecte danstechniek en een sexy glimlach. Wel vier keer trouwde hij met zo’n verleidelijke ‘Balanchine-ballerina’.

Who cares

Zijn erfenis: een oeuvre met enorm veel balletten (vierhonderd!) waarvan nog elk seizoen in tal van landen werken worden uitgevoerd. Plus een hele generatie choreografen na hem die het ballet verder moderniseerden: hun creaties zijn abstracter (zonder verhaallijn), verrassender (met de meest uiteenlopende muziek) en eigentijdser (met vernieuwende decors en kostuums) dan de grote 19de eeuwse balletten, die ook nog steeds worden uitgevoerd.